آخرین باری رو که واسه خرید یک کالا وارد فروشگاهی شدید و با خرید همون یک قلم، از اونجا خارج شدید، به یاد دارین؟ شما به قصد خرید کالای مورد نیازتون وارد مغازه می شید، اما اونجا رو در حالی ترک می کنین که در کیسه ی خریدتان انواع دیگری هم هست که اصلا قصد خرید اونا رو نداشتید. این اتفاقیه که همه ما اونو تجربه کردیم. خیلی از تصمیمات خرید ما، در محل خرید گرفته می شن و این پیشامد به خاطر چیدمان استادانه ی کالاهاست که ما رو مثل آهن ربا به طرف خود جلب می کنن. در این مقاله، به معرفی بخشایی از اصول چیدمان مغازه می پردازیم.



هر بار که وارد یک مغازه یا مرکز خرید می شیم، انواع جدیدی از اجناس رو می بینیم که در خطر دید گذاشته شدن. مغازها توجه زیادی به طرح و چیدمان اجناس می کنن. چون که نه؟ محصولی که استادانه به نمایش گذاشته شه، توجه خریداران رو جلب می کنه و اونا رو به خریدِ بیشتر تشویق می کنه. هر بار که وارد یکی از راهروهای مغازه ها می شیم، با نمایشِ استادانه ای از اجناس روبه رو می شیم، حتی اجناسی که در حراج هستن، چیدمان جذاب و زیادی دارن که فرد رو ناخودآگاه به طرف خود می کشه.

وقتی کار به چیدمان هدفمند اجناس می رسه، مراکز خرید خیلی سنجیده و حساب شده عمل میکنن، چون روشای مختلف نمایش اجناس، برایشون خیلی مهمه. مثلا، اجناس پرفروش رو در جایایی قرار میدن که خیلی آسون قابل رؤیت باشن یا بینِ تبلیغ تنقلات و غذاها، فروشنده های خوش رو، نمونه هایی رو واسه چشیدن به مشتریان تعارف می کنن.

حراج اجناس هم بهونه ی دیگری واسه چیدمانای خاص در مغازها و مراکز خریده. «یکی بخر، یکی ببر»: این پیام تبلیغاتی نوشتاری در بالای سکوهای حراج، واسه مشتریان خیلی جذابه. زمانی که چیدمان یک کالا از نگاه چشمی دهن باز کن باشه، مردم به طور ناخودآگاه به طرف اون کالا جذب می شن و اونو در سبد خرید خود می ذارن. مراکز خرید با چیدمان نمایشی اجناس ، اون دسته از مردم رو هدف قرار میدن که تفننی و بی برنامه خرید می کنن. آخر هفته که پرسه زنی و وقت گذرانی در مراکز خرید به اوج خود می رسه، نوعِ چیدمان کالاهاست که بر میزان فروش اونا اثر می ذاره.

بعضی از عادی ترین تکنیکای چیدمان در مغازها که شناسایی اونا آسونه، عبارتند از:

  1. چیدمان زاویه دار؛
  2. چیدمان رنگی؛
  3. ظروف و تکیه بعضی وقتاا.



۱. چیدمان زاویه دار

اگه به چیدمان اجناس دقت کنین، خواهید دید که چیدمان بیشترِ اجناس، زاویه دار یا پلکانیه. یعنی، چیدمان از جلو در پایین ترین سطح خود و از عقب در بالاترین سطح خوده. از این تکنیک واسه نمایش اجناس بیشتر در یک فضای کمتر استفاده می شه.

چیدمان اجناس به این روش، باعث افزایش جذابیت و زیادی اونا می شه. تنوع بسته بندی اجناس هم به تنوع چیدمان زاویه دار اونا کمک می کنه.

۲. چیدمان رنگی

زمانی که به عنصر رنگ در چیدمان جنسا دقت کنین، بارها متوجه تنوع رنگ در چیدمان انواع جنسا می شید. اجناس معمولا به دسته ای چیده می شن که رنگ شون نورانی، جذاب و هوس انگیز به نظر برسه. این کار با قرار دادن رنگای مخالف در کنار هم انجام می شه.

مثلا، در یک مغازه بزرگ، بعیده دسته بزرگی از سبزیجات سبزرنگ یا میوه های همرنگ رو یک جا در کنار هم ببینین. معمولا سبزیجات سبزرنگ رو در کنار تربای قرمز یا فلفل دلمه ای نارنجی، قرمز و زرد می چینند.

تکنیک رنگای مخالف در ترکیب با تکنیک چیدمان زاویه دار به کار میره. چیدمان اجناس به شکل هنرمندانه چیده شده و ما رو وسوسه می کنه. بااین حال، بیشتر ما نمی دونیم واسه چیدمان اجناس چقدر فکر و برنامه ریزی شده تا از نگاه چشمی، منظره ی جذابی واسه ما به نمایش گذاشته شه. رنگ چیدمانا یکی از مهم ترین عواملیه که خریداران رو به طرف خود میکشونه.

مطلب مرتبط :   اشتباهات والدین که باعث لوس شدن و پرخاشگری در کودکان می‌شود



۳. سبدها و جعبها

مغازه های بزرگ واسه چیدمان اجناس شون با دقت از سبدها و جعبها استفاده می کنن. وقتی به چیدمان اجناس نگاه می کنین، سبدها و جعبهای متنوعی رو می ببینن که واسه نمایش اجناس از اونا استفاده شده. این سبدها و جعبها ابزاری واسه ایجاد تصاویر رنگارنگی از اجناس تازه مزرعه هستن. با اینکه سبدها و جعبها نگهدارنده ی اجناس هستن، اما کاربرد اصلی اونا این است که تکیه بعضی وقتا واسه نمایش اجناس باشن. اگه بادقت به این سبدها نگاه کنین، خواهید دید که از محصول پُر نشده ان. معمولا داخل این سبدها رو با الیاف نخل یا مواد دیگری پُر می کنن. چرا؟ چون سبد محصول زمانی جذاب مثل اینکه که پُر و پر از محصول باشه، نه زمانی که مجبور باشین واسه دیدن محصول به داخل سبد سَرَک بکشین. از طرف دیگر، سبدِ پر از محصول سنگینه و طبیعتا به کالاهایی که در زیر سبد قرار دارن، فشار وارد می شه و اجناس آسیب می بینن. پس، استفاده از پُرکنندها در داخل سبدا و جعبها منطقیه، در غیراین صورت باید سبد محصول رو به طور منظم پروخالی کرد تا اجناس زیرین آسیب نبینند.

اگه چند دقیقه به چیدمان اجناس یک مغازه بزرگ دقت کنین، متوجه برنامه ریزی و تفکرِ پشت اون می شید. هر عنصری از چیدمان طبق قومیت، عادات غذایی و اطلاعات جمعیت شناسی مشتریان طراحی شده. به نظر شما هدف این چیدمان حساب شده چیه؟ هدف این است که همه مشتریانی که پا به مغازه می ذارن، کمه کم با ۳ یا ۴ محصول از مغازه خارج شن که اگه اینجور نباشه، منفعت زیادی نصیب مغازه نمی شه.

چیدمان اجناس در مغازها تصادفی نیس. این چیدمان از پایه به روش خاصی انجام می شه که مشتریان رو به خرید تشویق کنه و مطمئنا واسه انجام اون از تکنیکای روان شناسی هم کمک گرفته می شه.

۱. شما هیچ وقت از همون دری که وارد مغازه شدین، خارج نمی شید. پس، حتی اگه کالایی رو که قصد خریدش رو دارین، درست در نزدیکی درب ورودی مغازه باشه، واسه پرداخت اون باید راهی رو طی کنین تا به صندوق دار برسین. در این راه کوتاه، چیدمان جذاب جنسا نظرتون رو جلب می کنه و شاید کالاهایی رو می ببینن که به اونا نیاز دارین یا فراموش کردین اونا رو در فهرست خرید خود بذارین.

۲. بیشترِ مغازه های بزرگ، غرفهای گل یا غذا رو نزدیک درب ورودی قرار میدن. با این ترفند، زمانی با اونا روبه رو می شید که سبد خریدتان خالیه، پس احتمال جذب شدن، به طرف اونا بیشتره.

۳. میوه ها، سبزیجات و نونای تازه، اولین چیزایی هستن که پس از ورود به مغازه می ببینن. به نظر شما این اتفاق تصادفیه؟ شک نداشته باشین نه! هدف این نوع چیدمان این است که وقتی شروع به خرید می کنین، احساس تازگی و سرحالی کنین. دلیل دیگر خوشامدگویی، با رایحه ی گلا و غذاها این است که اشتهای شما با ترشح بزاق تون باز شه و انگیزه ی شما واسه خرید تفننی بیشتر شه.

۴. مواد فاسدشدنی مثل گوشت، مرغ، پنیر و لبنیات که همیشه در فهرست خرید شمان، در انتهای مغازه قرار دارن. صاحبان مغازه خوب میدونن که شما واسه رسیدن به صندوقدار دوست دارین بین بر بزنین. واسه همین چیدمان اجناس رو طوری طراحی می کنن که شما مجبور شید واسه خرید جنسای همیشگی تون تا انتهای مغازه برید و در این راه به چیدمان کالاهایی که قصد خریدشان رو ندارین، نگاهی بندازین تا شاید وسوسه شید.



۵. چقدر راهروهای مغازه رو که هریک مخصوص نوع خاصی از جنسا هستن، می شناسین؟ مثلا قهوه یا چای که جزو خریدهای همیشگی شمان، در وسط راهرو قرار دارن. این طراحی تصادفی نیس. شما مجبورید تا وسط راهرو بیایید و ناخودآگاه به اجناسی که احتیاجی به اونا ندارین، نگاه کنین. این بار که به مغازه می روید، به این موضوع توجه کنین که تموم کالاهایی که هم سطح چشم شما چیده شدن، معمولا گران تر از بقیه هستن. اجناسی که صاحبان مغازه مایل به فروش بیشتر اونا هستن، هم سطح چشم شما چیده می شن. مثلا، در راهروی غلات، غلات فله در طبقات پایین، غلات صبحانه ی معمولی (کورن فلکس) در طبقات بالا و غلات صبحانه ی گران با برندهای معروف هم سطح چشم شما چیده می شن. نکته ی دیگر این ست که طراحی بیشترِ مغازها به گونه ایه که مشتریان رو از راست به چپ حرکت می ده. به دلیل ی این طراحی و تمرین رانندگی در طرف راست جاده، بیشترِ اقلامی که می خریم، به احتمال زیاد در طرف راست راهرو قرار دارن.

مطلب مرتبط :   اصول تمرینات اینتروال و نحوه انجام آن

۶. کورن فلکس (برشتوک) و آب بنات همیشه در یک راهرو چیده می شن. چرا؟ چون به یک طبقه از مواد غذایی تعلق دارن؟ نه! موضوع طبقه بندی نیس. والدین واسه «فرزندان شون» کورن فلکس می خرن. بعضی از اونا با فرزندان شون واسه خرید کورن فلکس به مغازه بین. ورود مادر و بچه به این راهرو یعنی مؤثر واقع شدن انتخابِ چیدمان، چون مادر به سراغ کورن فلکس و بچه به سراغ آب نباتای رنگارنگ میره. حتما صحنه ی خواهش بچه ها از مادر و بگومگوهایشان رو در این راهروها دیده اید.

۷. به تابلوی «ویژه» واسه کالاهایی که در حراج قرار دارن، توجه کردین؟ این تابلو اون قدر هم ویژه نیس. پولی که فکر می کنین با خرید اجناس فله ی به حراج گذاشته شده، ذخیره می کنین با قیمت اصلی اجناس خیلی فرقی نداره. تابلوی «ویژه» فقط غریزه ی طبیعی ما رو واسه خرید قلقلک می ده و باعث می شه به خودمون بگیم: «وای! زده حراج ویژه! فردا دیگه نمی تونم با همین قیمت بخرمش!» بعد به تنها چیزی که فکر می کنیم، این است: «وای! باید بی معطلی بخرمش! ولی … بهش نیاز ندارم! بیخیال چون ارزونه می خرمش و می ذارمش کنار تا یه روزی به دردم بخوره!»

۸. در انتهای هر راهرو، هرم یا بلوک خیلی بزرگی از محصول یک برند خاص رو می ببینن. بعضی وقتا، چیدمان اون محصول در انتهای یک راهرو منطقی به نظر نمی رسه. به طور مثال چیدمان پودرهای لباس شویی یک برند خاص در انتهای راهروی تنقلات! شاید چیدمان هرمی اون جالب باشه، اما مناسب راهروی تنقلات نیس. بعضی وقتا یک برند معروف رو با تموم برندهای هم خونواده اش از اجناس مختلف در یک راهرو کنار هم می ببینن، اما در وسط مغازه، جایی که به اون تعلق نداره. در این موارد صاحب برند واسه قرار گرفتن محصولاتش در وسط مغازه، پول پرداخت می کنه و به فکر چیدمان پالت در حساس ترین راهروی مغازه.

۹. همه ما به شنیدن موسیقی علاقه داریم، این طور نیس؟ همیشه در مغازها، صدای ملایم موسیقی شنیده می شه. ترفند جالبیه. صدای ملایم موسیقی به قدم برداشتنِ آهسته ی ما و البته خرید انواع بیشتر کمک می کنه.

۱۰. طراحی راهروها به گونه ایه که وقتی مشتریان با سبد خرید شروع به قدم زدن در اونا می کنن، باید بی منحرف شدن، به طرف بالا یا پایین راهرو حرکت کنن.

۱۱. غرفهای جدید و آزمایشی علاوه بر اینکه سرعت شما رو کم می کنن، اجناس جدید رو در خطر دید شما قرار میدن.

۱۲. در مغازه های شلوغ، مردم زمان کمتری رو صرف خرید می کنن، کمتر به خرید تفننی می پردازند، کمتر خرید می کنن، زیاد خوش برخورد نیستن و عصبی مزاج می شن. در بین ملل مختلف، هندیا در جایای شلوغ از همه صبورترند، برعکس، صبر اروپاییا در اینجور جایایی از همه کمتره.

گردش علمی ما به پایان رسید. امیدوارم با این اطلاعات، بار دیگر تجربه جذاب تری از خرید خود در مغازها داشته باشین. حالا دیگر میدونید چقدر فکر و زمان صرف چیدمان اجناس گسترده و جور واجور در راهروهای مغازها شده.

برگرفته از: Linkedin


دسته بندی : Uncategorized

دیدگاهتان را بنویسید