پژوهش – طراحی مدل مدیریت استراتژیک برند باشگاه های لیگ برتر فوتبال ایراناهمّیّت بازتاب قَداسَت فال و استخاره …

نظامی در سی لحن باربُد از « مُروا » همان فال نیک، یاد کرده است :
چو بر مُروای نیک انداختی فال همه نیــک آمــدی مُروای آن ســال
( نظامی، ۱۳۷۸: ۲۲۵)
مُرغوا یاتَطیُّر در اشعار
بهار، در شعر «جغد جنگ» به فال بد و شوم اشاره کرده است. پیشینیان، به جهت بالزدن پرندگان تَطیر میزدند. همچنین، بعضی از پرندگان مانند جغد یا بوم و کلاغ را بسیار شوم و نامبارک می دانستند . ابیات :
فغان ز جغــــد جنگ و مــُرغُـــوای او کـــــه تــا ابــــد بریده باد نـــــای او
بریـــده بــاد نـــای او و تا ابـــــد گسستـــه و شکستـــه پـــر و پــــای او
(ملک الشعرای بهار،۱۳۸۰: ۶۹۳)
بود یقین که زی خـــراب ره بــــــــــرد کسی که شـد غُــــراب رهنمــــــــای او
( همان ،۶۹۵)
جغد که شـــوم است به افســــــانه در بلبــل گنـــج است بـــــه ویــرانـــــه در
(نظامی، ۱۳۳۴: ۱۰۶)
ای غـــرّه اقبــال سرانجام تو شـوم است مرگت بتۀ بـــال همــا ســایۀ بــوم است
( بیدل دهلوی،۱۳۷۱: ۱۸۰)
گریختن زَجر، همان تَطیّراست. سعدی، برای قدر ومنزلتِ ممدوح خویش دوری از تفأل بد، را برای وی، آرزو میکند.
فضل است اگرم خوانی عدل است اگرم دانی قـــدر تــو آن کــز زَجـــــــر تـو بگریزد
( سعدی، ۱۳۷۳: ۶۵)
حافظ هم، از این زَجر و تَطیّر، داد وفغان سرداده است.
دلـــــم رفت و ندیـــدم روی دلـــدار فغـــــان از این تطـــــــاول آه ازاین زََجــــر
(حافظ، ۱۳۷۹، ۱۶۹)
جایگزینی واژۀ« فال» به جای مُروا
عصری که فردوسی، شاعرحکیم درآن میزیسته است، یکی از دورههای طلاییعلم، فرهنگ وادبیّات ایران است. در این عصر، علوم بیشترین پیشرفت را داشته است. آنچه از آن قرن بعنوان سند محسوب میشود. کتاب پُرمخاطب شاهنامه است، که حکیم سخن، فردوسی در این کتاب بزرگ، زندگی انسانها را ازتولّد، مرگ، ازدواج، عشق، نفرت، شادی، غم، جنگ، صلح و…را به تصویر کشیده است. و این روشن است، که چقدر فرهنگ زندگی آن زمان در به وقوع پیوستن این حماسۀ بزرگ، تاثیرداشته است .
در عصر رودکی، واژۀ مُروا در بین ایرانیان متداول بوده است. و اشعاررودکی، گویای این موضوع است. و حال چگونه واژۀ فال جایگزین مُروا شده است؟ هیچ سندی در دست نیست. شاید ارتباط ایرانیان با اعراب موجب ورود واژۀ فال بر سر زبانها شده است. وتنها سندی که میتواند، گویا باشد. وجود کتاب شاهنامه است. که فردوسی بزرگ، واژۀ فال را، فراوان به کار برده است. در حالی که حتی یک بار از واژۀ مُروا، در بین اشعارش استفاده نکرده است .
۴-۶-اقسام فال درشعر
از زمان بسیار قدیم، فالگیران از هرچیزی که بتوان آن را از قلمرو، و خواست و ارادۀ انسان خارج نمود. برای استدلال به اشارات عینی بهره میگرفتند؛ مانند صدایی که برحسب تصادف به گوش میآید، ستارهایی که بیهنگام درآسمان روی مینماید. خسوف و یا زلزله که بدون دخالت انسان به ظهور میپیوست. تقریباً برای آگاهی از آینده و سرنوشت خود و دیگران به هر چیزی تفأل میزدند.
۴-۶-۱- فالزدن به روزهای هفته
ستاره شناسان، در جریان یک نبرد، بهرام چوبین را از پیکار در روز چهارشنبه برحذر میدارند، و بهرام با به کار بستن، این پیش بینی، پیروز شده و ازجنگ در آن روز، پرهیز میکند.
ستاره شمـــر گــفت بهـــــرام را کـــــه در چـــارشنبه مــزن گــــام را
اگـــر زیــن به پیچی گزنـد آیدت همـــه کـــار نــاســودمنـــد آیـــــدت
یـــکی بـــاغ بـــد در میــان سپاه ازیـــن روی و زان روی بــــد رزم‌گــــاه
بشد چــــــارشنبه هم از بامـــداد بدان بــــاغ کامروز بــــاشیم شــــاد
( فردوسی، ۱۳۷۸،ج۸ : ۵۲۷)
انتخاب روز نیک و حرکت کردن فریدون و رفتن به جنگ ضحاک
فریدون بخورشید بـــر بـــُـرد سر کمر تنگ بستش به کیــــن پـــــــدر
بـُـــــرون رفت خرم به خرداد روز به نیک اختر وفــــــال گیتی فـــروز سپاه انجمن شد به درگـــــــاه او بــابـــر انـــدر آمـــــد سـرگـــاه او
بپیلان گردون کش و گــــاو میش سپه را همی توشه بــردنــــــد پیش
(همان، ج۱: ۳۴)
بخواند آن زمـــان شاه جاماسپ را همان فـــالگــــویـــان لهراسپ را
بــــــرفتند با زیجها بـــــرکنار بپرسید شــــاه ازاو اسفنـــدیــــار
که اورا بــــود زنــــدگانی دراز نشینـــــد بشادی وآرام و نـــــاز

برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  pipaf.ir  مراجعه نمایید.