دانلود پایان نامه

مقررات دولت پذیرنده ایجاب کند – این دولت می‌تواند به مأمور کنسولی که رییس پست کنسولی نباشد – روانامه اعطاء نماید.

ماده 20 – تعداد کارکنان کنسولی
‌در صورت عدم توافق سریع نسبت به تعداد کارکنان پست کنسولی دولت پذیرنده می‌تواند خواستار شود که تعداد کارکنان کنسولی با توجه به اوضاع و‌مقتضیات حوزه کنسولی و با توجه به نیازمندیهای پست کنسولی از حدودی که خود معقول و متعارف تلقی می‌کند تجاوز ننماید.

ماده 21 – حق تقدم بین مأموران کنسولی یک پست کنسولی
‌ترتیب تقدم مأموران کنسولی یک پست کنسولی و تغییراتی که در آن ایجاد شود توسط مأموریت دیپلماتیک دولت فرستنده یا – اگر دولت مزبور‌مأموریت دیپلماتیک نزد دولت پذیرنده نداشته باشد – توسط رییس پست کنسولی مربوط به وزارت امور خارجه دولت پذیرنده یا به مقامی که از طرف‌آن وزارت تعیین گردیده اعلام خواهد شد.

ماده 22 – تابعیت مأموران کنسولی.
1 – مأموران کنسولی علی‌الاصول باید تابعیت دولت فرستنده را دارا باشند.
2 – مأموران کنسولی را نمی‌توان جز با رضایت صریح دولت پذیرنده از بین اتباع آن دولت انتخاب نمود. دولت پذیرنده می‌تواند در هر موقع رضایت‌خود را مسترد دارد.
3 – دولت پذیرنده می‌تواند همین حق را در مورد اتباع دولت ثالثی که تابعیت دولت فرستنده را ندارد – برای خود حفظ کند.

ماده 23 – اشخاصی که نامطلوب اعلام می‌شوند.
1 – دولت پذیرنده می‌تواند در هر زمان به دولت فرستنده اطلاع دهد که یکی از مأموران کنسولی را شخصی نامطلوب می‌داند یا هر یک از کارکنان دیگر‌کنسولی را غیر قابل قبول می‌شمارد در این صورت دولت فرستنده حسب مورد شخص مورد نظر را فرا خوانده یا به مأموریت او در آن پست کنسولی‌پایان می‌دهد.
2 – اگر دولت فرستنده انجام تعهدات ناشی از بند اول این ماده امتناع ورزد و یا این تعهدات را در ظرف مهلتی معقول انجام ندهد – دولت پذیرنده‌می‌تواند حسب مورد روانامه شخص مورد نظر را لغو کند – یا دیگر او را جزء کارکنان پست کنسولی تلقی ننماید.
3 – شخصی که به عنوان عضو یک پست کنسولی منصوب می‌گردد ممکن است قبل از ورود به سرزمین دولت پذیرنده یا اگر در سرزمین این دولت‌باشد بیش از اشتغال به وظایف خود در پست کنسولی – غیر قابل قبول اعلام گردد. در این صورت دولت فرستنده انتصاب او را لغو خواهد کرد.
4 – در موارد مذکور در بندهای 1 و 3 ماده حاضر دولت پذیرنده ملزم به ارائه دلایل تصمیم خود نمی‌باشد.

ماده 24 – اعلام انتصابات و ورود و خروج به دولت پذیرنده.
1 – (الف) انتصاب اعضاء پست کنسولی – ورود آنها پس از انتصاب به پست کنسولی – عزیمت قطعی و یا خاتمه مأموریت آنها و همچنین هر نوع‌تغییرات مربوط به وضع و موقعیت آنها که ممکن است طی انجام وظایف کنسولی روی دهد.
(ب) – ورود و عزیمت قطعی شخصی از افراد خانواده یکی از اعضاء پست کنسولی که اهل خانه او باشد و همچنین در صورت اقتضا این که شخصی‌در شمار افراد خانواده یکی از اعضاء پست کنسولی در آمده یا از آن خارج شده است.
(ج) – ورود و عزیمت قطعی خدمتکاران شخصی و در صورت اقتضا اتمام دوره خدمت آنها در این سمت.
(د) – استخدام و خاتمه دادن به خدمت اشخاصی که به عنوان عضو پست کنسولی یا به عنوان خدمتکار شخصی در قلمرو دولت پذیرنده اقامت دارند و‌از مزایا و مصونیتها برخوردارند.
2 – هر بار که ممکن باشد قبلاً هم – ورود و عزیمت قطعی باید اعلام گردد.

قسمت دوم – خاتمه مأموریت کنسولی

مطلب مرتبط :   پایان نامه ارشد با موضوعreading، argumentative، predictor

ماده 25 – خاتمه مأموریت اعضاء پست کنسولی.
‌وظایف یک عضو پست کنسولی از جمله در موارد زیر خاتمه می‌پذیرد:
(الف) – با اعلام دولت فرستنده به دولت پذیرنده دایر بر این که مأموریت او پایان یافته است.
(ب) – با لغو روانامه.
(ج) – با اعلام دولت پذیرنده به دولت فرستنده مبنی بر این که دولت پذیرنده دیگر عضو مزبور را جزو کارکنان کنسولی محسوب نمی‌دارد.

ماده 26 – عزیمت از سرزمین دولت پذیرنده.
‌دولت پذیرنده حتی هنگام بروز منازعات مسلحانه با اعضاء پست کنسولی و به خدمتکاران شخصی غیر از آنهایی که تابعیت دولت پذیرنده را دارنده و‌همچنین به افراد خانواده‌هایشان که اهل خانه آنها هستند بدون توجه به تابعیت آنان فرصت و تسهیلات لازم را خواهد داد تا بتوانند مقدمات عزیمت‌خود را فراهم آورده و پس از خاتمه خدمتشان در اولین فرصت ممکن سرزمین دولت پذیرنده را ترک کنند. دولت پذیرنده به ویژه در صورت احتیاج‌وسایل حمل و نقل لازم جهت آنها و اموالشان را – به غیر از اموالی که در سرزمین دولت پذیرنده تهیه شده و صدور آن به هنگام خروج ممنوع است -‌در اختیار آنها قرار خواهد داد.

ماده 27 – حفاظت از اماکن و بایگانی کنسولی و منافع دولت فرستنده در شرایط استثنایی
1 – در صورت قطع روابط کنسولی بین دو دولت:
‌الف – دولت پذیرنده حتی در صورت بروز منازعات مسلحانه اماکن کنسولی و اموال پست کنسولی و بایگانی کنسولی را مورد حمایت و حفاظت قرار‌خواهد داد.
ب – دولت فرستنده می‌تواند حفاظت از اماکن کنسولی و اموال موجود در آن و بایگانی کنسولی را به عهده دولت ثالثی که مورد قبول دولت پذیرنده‌باشد بگذارد.
ج – دولت فرستنده می‌تواند یک دولت ثالث را که مورد قبول دولت پذیرنده است عهده‌دار حفاظت از منافع خود و اتباعش بنماید.
2 – در صورت بسته شدن یک پست کنسولی به طور موقت یا دایم – مقررات قسمت الف بند 1 ماده حاضر مجری خواهد بود – علاوه بر این:

الف – هر چند که دولت فرستنده نزد دولت پذیرنده مأموریت دیپلماتیک نداشته باشد، هرگاه در سرزمین آن دولت دارای پست کنسولی دیگری باشد‌ممکن است حفاظت از اماکن پست کنسولی بسته شده و اموال موجود در آن و بایگانی کنسولی به عهده پست کنسولی اخیر گذاشته شود و در صورت‌رضایت دولت پذیرنده انجام وظایف حوزه پست کنسولی تعطیل شده – به آن محول گردد، یا
ب – در صورتی که دولت فرستنده مأموریت دیپلماتیک و پست کنسولی دیگری نزد دولت پذیرنده نداشته باشد مقررات قسمتهای ب و ج بند 1 ماده‌حاضر مجری خواهد بود.

فصل دوم تسهیلات – مزایا و مصونیتهای پستهای کنسولی

دسته بندی : پایان نامه ها

دیدگاهتان را بنویسید