چگونه باید فرزندانمان را تربیت کنیم؟

چیجوری میشه کودک رو به درستی تربیت کرد؟

همه والدین دوست دارن بچه هاشون خوشحال، خوش رفتار و قابل احترام از طرف بقیه باشن.

فرزندانی که بتونن خیلی راحت با بقیه تعامل بسازن. هیچکی دوست نداره به داشتن فرزندی بی تربیت متهم شه. روشای موثر آموزش، مسائل تربیتی و کمک گرفتن از مشاور می تونه به بهترین وجه ممکن به والدین در همین زمینه کمک کنه.

اگه بخوایم تعریف واضحی از تربیت ارائه کنیم باید بگیم که تربیت، آموزش رفتارای خوب و نشون دادن رفتارای بد واسه جلوگیری از انجام اون به کودکه. یعنی، « تربیت » به کودک پیروی از مجموعه قواعدی رو می آموزد و شامل روشای تنبیهی و تشویقیه. اما همین چند جمله در عمل اونقدر بر والدین سخته که گاه فاصله اونا تا تربیت درست فرسنگا دوره.

اولین مرحله اینه که والدین باید ویژگیای کودک خود رو شناسایی کنن. اما باید توجه داشت که خود والدین به ۳ گروه تقسیم می شن:

والدین مقتدر

که انتظارات و خواسته های واضحی دارن و به احساسات کودک خود احترام می ذارن. اونا انعطاف پذیر هستن و از راه حل مسئله به صورت مشارکتی با کودک خود استفاده می کنن. این دسته از والدین بهترین روش تربیتی رو اتخاذ می کنن

والدین مستبد

که انتظارات و خواسته های واضحی از فرزندان خود دارن اما به احساسات کودک خود توجهی نمی کنن و در واقع با رفتارای خود به کودک می فهمانند « من پدر تو هستم پس هر چیزی که من می گم درسته.» این روش تایید نمیشه.

والدین آسون گیر

که به احساسات کودک خود زیادتر از اندازه توجه می کنن و این روش هم مورد تایید کارشناسان نیس.

روشای تربیتی

روش تربیتی که واسه بچه خود انتخاب می کنیم ممکنه به رفتاری که از اون سر می زنه و سن اون، خلق و خو و سبک تربیتی ما فرق داشته باشه.

به بعضی از این راهکارهای پیشنهاد شده می پردازیم.

تشویق رفتارای مثبت

پذیرش رفتارای مثبت و تشویق اون بهترین کار واسه ادامه رفتارای مثبته. یعنی وقتی کار مثبتی می کنه کار خوبش رو مورد تشویق بذارین.

بذارین کودک خودش نتیجه طبیعی رفتارای بدش رو ببینه

احتیاجی به سخنرانی و سرزنش کردن نیس. پس این بار که یه اسباب بازی رو شکست، بی توجه به این کار به اون حالی کنین که دیگه نمی تونه با اون بازی کنه.

محرومیت

بعضی وقتا یه رفتار بد نتیجه طبیعی یا منطقی به همراه نداره و یا فرصتی واسه تبیین اونا نداشتین. پس محرومیت می تونه به کودک بد بودن رفتارش رو نشون بده. مثلا اگه کودک تا زمان معینی کاری که از اون خواسته شده انجام نده نمی تونه برنامه عصر تلویزیون رو تماشا کنه. این روش به شرطی موثره که محرومیت با نوع کار بد کودک همخوانی داشته باشه.

جداسازی

این روش فقط وقتی موثره که بدونین کودک دقیقا چه عمل خطایی رو و چقدر از قصد انجام داده. دقایقی اونو در مکانی نه خیلی راحت تنها بذارین. این روش وقتی موثر میفته که کودک بفهمه هدف از این محروم سازی چی بوده.

این روش از ۲ سالگی به بعد موثره و به ازای هر سال سن کودک میشه اونو تنها گذاشت. مثلا واسه یه کودک ۴ ساله، ۴ دقیقه جداسازی موثره. در سنین پایین این روش بسیار موثره چون محرومیت از حضور در کنار پدر و مادر واسه کودک سخته.نباید از یاد ببرم که تنبیه جسمی کودک به افزایش خشونت، خشونت و میل به ضربه زدن به بقیه و توجیه رفتارای خشن از طرف کودک تلقی می شه و جایگاهی در روشای تربیتی موثر نداره.

روش تربیتی خود رو با اخلاق کودک مطابقت بدین

کلید اصلی روش تربیتی مناسب درک شخصیت اخلاق کودکه تا در کنار اون بتونین استعدادها و تمایلات اونو بهتر شناسایی کنین.

در مورد روش تربیتی خود تا حد امکان با کودک مشورت کنین.

به شخصیت کودک احترام بذارین

حتی وقتی که قصد تربیتی دارین به اون احترام بذارین. بچهایی که از پدر و مادر خود احترام می بینن بیشتر به اونا احترام می ذارن اگه کمی سخت گیری کردین یا عصبانی شدید از اون معذرت خواهی کنین. همونجوریکه دوست دارین اون با شما رفتار کنه با اون رفتار کنین.

صبور باشین

هر روشی اگه با عجله و با انتظارات نابه جا پیاده شه، نتیجه نمیده. اگه با یه روش نتیجه نگرفتید نا امید نشید و اونو ادامه بدین. قواعدی رو که خود تعیین کردین هیچوقت زیر پا نذارین و هیچوقت در مقابل بقیه از رفتارای ناشایست اون صحبت نکنین.

وقتی حرکتی ناشایست از اون سر زد پس از اعمال روش تنبیهی مناسب از اون نخواهید معذرت خواهی کنه یا درباره اون کار سخنرانی نکنین. به اون کمک کنین پس از تنبیه به روال عادی برگرده.

بدایند کدوم روش تربیتی با کودک شما تناسب داره

قبل از اعمال تنبیه مطمئن شید اون منظور شما رو از عملی که به نادرست انجام داده، فهمیده س. بعضی وقتا والدین منظور خود رو به درستی بیان نمی کنن و یا توقعی بالاتر از توانایی کودک از اون دارن.

به دنبال ریشه بعضی رفتارها باشین

اگه رفتار ناشایستی به تکرار از اون سر زد، بخشی از تلاش خود رو واسه دلیل یابی اون معطوف کنین. شاید کودک از واقعه یا حادثه ای ناراحت شده و در عکس العمل به اون دست به رفتارای نادرست و غیرقابل توجیه می زنه. شاید تحت استرس قرار داره و نمی تونه از اون به کسی بگه. پس با شناسایی ریشه این مشکلات تلاش کنین بهتر به اون کمک کنین.

بازنشر تربیت تربیت بچه سیمرغ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *