چگونه با بچه بد غذا رفتار کنیم؟

تغذیه مناسب واسه کودکان بسیار مهم و لازمه اما بعضی وقتا کودک واسه خوردن غذاهای سالم بداخلاقی میکنه و معمولاً والدین هم واسه آروم کردنش با اون کنار میان!

به گزارش آلامتو و به نقل از سپیده دانایی؛ کسائی که بچه بدغذا در خونه دارن، خوب می دانند این موضوع چه قدر رو مخه؛ بعد از صرف وقت زیاد، غذایی رو که کودک تون اعلام کرده دوست داره، می پزید، اون رو به شکلی قشنگتر تزیین می کنین اما اون تا سر سفره می نشیند، کمی صورتش رو جمع می کنه، سرش رو حرکت می دهد و از زوایای جور واجور ظرف غذای خود رو نگاه می کنه و در آخر کمتر از نصف غذایی رو آماده کرده اید همراه با کلی بهونه گیری و چانه زدن می خورد و بعد هم بدون هیچ تشکری به سراغ اسباب بازی هاش می رود. اگه شمام کودکی بدغذا در خونه دارین، شاید بد نباشه به مدت دست کم یه ماه و به شکل روزانه نکاتی رو که در ادامه میاد، در نظر داشته و اجرا کنین.

بعد از این مدت زمان می تونید اطمینان داشته باشین که مشکل بچتون کاهش پیدا کرده و شاید هم حل شده باشه.

اون چه می خورد رو در جایی یادداشت کنین

داشتن این لیست می تونه به شما کمک کنه تا قضاوتی درست از اندازه غذای اون داشته باشین. خیلی از مادرانی که از بدغذایی فرزندان خود شاکی هستن تنها می دانند که فرزندشون چه چیزایی رو نخورده و در عمل تصور دقیقی از اندازه غذایی که فرزندشون هر روز می خورد، ندارن.

از سویی بعضی مادران در خیلی از اوقات فقط به وعده های غذایی بچه خود توجه داشته و مثلا توجهی به آب میوه ای که اون نیم ساعت قبل از ناهار خورده، ندارن؛ غافل از اینکه همون آبمیوه اشتهای فرزندشون رو از بین برده.

پس حتماً هم وعده های غذایی و هم میان وعده ها رو در جایی یادداشت کنین تا بتونین دید درست تری از چیزی که بچتون واقعا می خورد داشته باشین. در قدم های بعدی این یادداشت ها می تونه کمکی مهم واسه برنامه ریزی غذایی واسه بچتون باشه.

متوسط خوردن بچه رو در نظر بگیرین

برآیند خورد و خوراک بچتون رو طی دو یا سه روز در نظر داشته باشین. در بچه ها اشتها نداشتن واسه یه یا دو روز به طور کاملً طبیعیه. در نظر داشتن این بازه ی وقتی می تونه به شما کمک کنه تا بی جهت نگران نشده و عکس العمل نشون ندین. در طول این زمان هم علاوه بر حجم غذا، اندازه مواد غذایی جور واجور رو هم در نظر داشته باشین.

مثلا اینکه طی این سه روز، بچه شما پروتئین کافی از راه گوشت، حبوبات و یا تخم مرغ دریافت کرده باشه. در نظر داشتن اینجور روندی می تونه هم به شما اطمینان دهد که بچتون مواد غذایی لازم واسه بدنش رو به دست می آورد و هم اینکه با غذا نخوردن واسه یه یا دو وعده بوسیله اون شما برآشفته و مضطرب نمی شید.

باخبر باشین

اطلاعات درست و علمی از اندازه غذای واقعی که بچه شما در این سن نیاز داره، به دست بیارین. خیلی از مادران می می گن که فرزندشون در مقایسه با پسرخاله و یا دوست خود کمتر می خورد، در حالی که بعضی وقتا نیاز غذایی این دو کودک که با هم مقایسه شده ان، فرق داره.

به این موضوع دقت لازم رو به عمل بیارین که بعضی وقتا یه سال فرق و یا حتی چند ماه فرق سنی می تونه به طور زیادی در نیاز غذایی بچه ها تفاوت بسازه. علاوه بر سن، جنسیت، ویژگی های فردی و فعالیت های بچه ها هم باعث ایجاد فرق های زیادی بین اون ها می شه.

هله هوله نداشته باشین

چند مدل خوراکی واسه میان وعده ی بچه خود در کابینت های آشپزخانه و یخچال دارین؟ اگه تعداد این خوراکی ها بیشتر از چهار و یا پنج مدله، می تونید مطمئن باشین که یکی از دلایل بدغذایی بچتون رو پیدا کرده اید! تلاش کنین میان وعده های غذایی بچه خود رو بیشتر بر مبنای میوه و سبزیجات بذارین و تعداد بقیه خوراکی ها رو کم کنین. یادتون باشه صرف بودن اون خوراکی ها در خونه، می تونه باعث افزایش درگیری بین شما و بچتون شه؛ چون همین که کودکان خبر داشته باشن که در کابینت خونه یه بسته چیپس، پفک و یا شکلات هست، چانه زنی واسه رسیدن به اون رو شروع می کنن و البته اینکه کودکان توانایی خاصی در چانه زدن واسه عملی کردن خواسته های خود دارن، توانایی ای که مقابله با اون هیچ برنده ای نخواد داشت.

تا گرسنه نشده غذا ندین

واسه غذا دادن به بچتون برنامه وقتی مشخصی تو ذهن داشته باشین. اگه صبحونه اش رو نتونسته در محدوده وقتی مشخص شده تموم کنه و به خاطر جمع شدن صبحونه هنوز گرسنه س، لازمه ناهار اون رو زود تر بدین تا زیادتر از اندازه گرسنه نشه. اگه صبح دیر از خواب بیدار شده و دیر صبحونه خورده، بهتره ناهار رو کمی دیر تر به اون بدین تا نیاز به چانه زدن کمتری واسه غذا خوردن باشه و البته به صورت کلی هم دست کم یه ساعت قبل از زمان غذا، از دادن هر نوع خوراکی به بچتون دوری کنین.

یادتون باشه اگه چند هفته پشت سر هم بچتون وقتی که ظرف غذا رو جلوی رویش می بیند، احساس گرسنگی رو هم تجربه کنه، مشکل غذا خوردن اون تا حد زیادی کاهش پیدا می کنه. در واقع مشکل خیلی از بچه ها اینه که وقتی باید غذا بخورند که خیلی احساس نیاز نمی کنن. شاید بگید اما اگه به بچه من باشه اون روزی بیشتر از یه وعده غذا نمی خوره، اگه اینجور باوری دارین، پس بهتره نکته ی اول رو دوباره مورد بررسی قرار بدین.

با هم غذا رو آماده کنین

مشارکت دادن بچه ها در آماده سازی غذا یکی از کارهاییه که می تونه علاقه ی اون ها رو به غذا خوردن تقویت کرده و از سویی احتمال شکایت اون ها از اینکه غذا رو دوست ندارن، کم کنه. از طرفی این مشارکت خود می تونه رابطه ی شما رو با بچتون تقویت کنه.

همیشه از بچه ها نظر نخواهید

تزیین غذا یکی از راهکارهاییه که خیلی از مادران از اون بهره می گیرند. اون ها تلاش می کنن تا با جذاب کردن شکل غذا بچه ها رو تشویق به خوردن کنن. این ایده هر چند خوب و در بعضی مواقع کارآمده اما به این موضوع دقت لازم رو به عمل بیارین که استفاده ی زیاد از اون می تونه خود باعث سوءبرداشت بوسیله کودک شه.

ما غذا می خوریم تا نیازای بدنمون رو برطرف کنیم و البته در کنار اون از غذا خوردن هم لذت می بریم، اما این که بخوایم اولویت زیادی به لذت بردن از شکل غذا بدیم، می تونه هم باعث دردسر باشه و هم خود باعث ایجاد مشکلات دیگه شه. یکی دیگه از رفتارهایی که استفاده ی زیاد از اون باعث دردسر هستش، نظرخواهی از کودکان واسه آماده کردن غذاس.

اگه قرار باشه غذاهای خونه همیشه و یا بیشتر مواقع برابر میل کودک شما آماده شه، می تونید مطمئن باشین که با این کار نه تنها مشکل بدغذایی اون حل نمیشه که مشکلات دیگری هم به رابطه ی شما وارد می شه.

غذا خوردن رو ساده کنین

بعضی وقتا بهونه گیری در غذا خوردن به خاطر سختی در خوردن غذاس. مثلا خیلی از بچه ها ماکارونی و به خاص شکل های جور واجور شکل دار اون رو بهتر از برنج می خورند. یکی از دلایل این موضوع می تونه راحتی بیشتر در خوردن ماکارونی در مقایسه با برنج باشه.

خیلی از بچه ها هم پلوهای مخلوط رو راحت تر از پلو و خورش می خورند، چراکه بازم واسه اون ها خوردن پلوی مخلوط ساده تره. همین موضوع در رابطه با غذاهای انگشتی و چیزایی که بشه با دست اون ها رو برداشت -مانند پیتزا- هست.

اگه شما هم متوجه این نکات در بچه خود شدید، عوضش زدن برچسب بدغذایی به اون تلاش کنین در کنار بالا بردن مهارت اون در به کار گیری قاشق و چنگال، در کوتاه مدت غذا خوردن رو واسه اون ساده تر کنین و اگه هم در زمان غذا کمی بریز و بپاش داره با اون مدارای بیشتری کنین. هرچه بچه ها بتونن خودشون راحت تر غذا بخورند و خود رو در این مورد توانا تر ببینن، شما هم درگیری کمتری با اون ها در مورد غذا دارید.

سفره رو در زمان مشخص جمع کنین

حتماً در زمان غذا دادن به بچتون محدودیت وقتی رو در نظر بگیرین. بچه ها قبل از دبستان باید یاد بگیرن که زیر ۴۵ دقیقه غذای خود رو به اتمام برسانند. البته ممکنه در اول اجرای محدودیت وقتی لازم باشه کمی انعطاف داشته باشین و مثلا غذای کمتری واسه اون بکشین.

اشتباهی که بعضی از مادران مرتکب می شن اینه که بعد از تموم شدن ساعت غذا و تا یه یا دو ساعت بعد از اون بازم در تلاش واسه دادن گوشت غذا و یا بخش هایی از غذا هستن که تصور می کنن مقوی بوده.

این کار مشکلی اساسی ایجاد می کنه. خوردن خرد خرد مواد غذایی باعث می شه بچه ها اشتهای کافی واسه وعده های غذایی بعدی نداشته باشن و این یعنی ادامه ی درگیری واسه خوردن غذا در وعده های بعدی. پس بعد از تموم شدن زمان غذا بدون سرزنش و تهدید ظرف غذا رو جمع کنین و بچتون رو تشویق به بازی کنین.

وارد بازی توجه طلبی نشید

عکس العمل خودتون رو در مقابل غذا نخوردن بچتون مخصوصا اگه اون بلندبلند این موضوع رو اعلام می کنه، کنترل کنین. بعضی وقتا بچه ها از موضوع غذا نخوردن واسه جلب توجه استفاده می کنن.

یکی از نشونه های این موضوع هم اعلام اون به مادر و به صورت کلی نشون دادن رفتارهاییه که می دانند موجب عکس العمل مادر می شه. می تونید مطمئن باشین که اگه شما بتونین واسه دست کم یه ماه نسبت به غذا نخوردن بچتون عکس العمل نشون ندین، اون هم آروم آروم متناسب با نیازای بدنش غذا می خوره و نیاز روانی خود واسه جلب توجه شما رو به شکل بهتری میگه.

پای حرفتون بمونین

اگه با بچتون در مورد حجم غذا قول و قراری گذاشته اید، مثلا اینکه سه قاشق دیگه می خوری و بعد می توانی از سر سفره بلند شی، حتماً سر حرف خود وایسید. می تونید حجم هر قاشق رو کمی کمتر از حالت عادی در نظر بگیرین اما سر تعداد اون ها تا حد امکان صلح نکنین. این پایداری در حرف می تونه از چانه زدن های بعدی بچتون جلوگیری کنه.

یادتون باشه که اگه یه بار حرف شما عوض شه، می تونه بازم این اتفاق بیفته و این کاریه که همه بچه ها به دنبال اجرا کردن اون هستن.

 

خوبی های بد غذایی رو هم ببینین

در آخر اون که هرچند بدغذایی در مواقع افراطی می تونه باعث ایجاد خطر واسه سلامتی کودک و مشکل در رشد اون شه، اما یادتون باشه بعضی وقتا بهونه گیری های سر غذا می تونه فوایدی هم داشته باشه، مثل اینکه به ما یادآوری کنه که باید زمان بیشتری رو به بازی با فرزندمون اختصاص داده و خارج از زمان غذا به اون توجه بیشتری کنیم و البته اینکه بعضی از رفتار ها خود می تونه مانع اضافه وزن در بچه ها شه، مثلا دوست نداشتن شیرینی!

چیجوری با فرزندان خود رفتار کنیم؟

اشتباهات مالی خونواده های ایرونی

سپیده دانایی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *