چگونه به اشتباهات خود اقرار کنیم؟

admit mistakes

قبل از خوندن این مقاله پیشنهاد میکنیم اول رو بخونین تا بعد به مرحله اقرار کردن برسین و گامی واسه جبران اشتباه خود وردارین.

به گزارش آلامتو و به نقل از سایت چیجوری؛ خراب کاری کرده اید. یه اتفاق خیلی خیلی بد افتاده و فقط هم تقصیر شماس. حالا باید تاوان کارتون رو بپردازید. ممکنه یه مشتری پروپاقرص شرکت رو از دست داده باشین. شاید به کسی که واقعا به شما نیاز داشته قول داده اید که کمکش می کنین ولی زیر قول تون زده اید. شاید هم یه قسمت خیلی مهم از پروژه تون رو فراموش کرده اید. هرچه بوده، یه نفر به شما اعتماد کرده که کاری رو انجام بدین و ناامیدش کرده اید.

غریزه تون به شما می گوید با آخرین سرعت از محل حادثه فرار کنین تا عواقب احتمالی گریبان گیرتون نشه. مثلاً ممکنه اشتباهتان به قیمت شغل، رابطه، آوازه یا شرایط فعلی تون تموم شه، و مطمئنا شما این یافته ها رو دوست ندارین.

اشتباهی پیش اومده

بیشتر مردم تلاش می کنن از اشتباهات شون شونِه خالی کنن. یعنی تلاش می کنن حواس بقیه رو از خودشون پرت کنن، موضوع رو بی اهمیت نشون بدن یا حتی اصلاً قبول نکنن که مشکلی پیش اومده. قهرمون همیشه بی حریف این کار، سیاستمداران در سراسر جهان هستن! همیشه واسه اینکه زیر بار تقصیر نرن می می گن “اشتباهی پیش اومده”. ولی معلوم نیس کی این اشتباه رو مرتکب شده، فقط مهم اینه که کار من نبوده. خیلی نگران چیزی نباشین، همه اشتباه می کنن، اصلاً کدوم اشتباه؟ اینجا جمع نشید!

من اشتباه کردم

مشکل جاخالی دادن اینه که گلوله بازم در هوا می چرخد و در هر صورت به کسی برخورد می کنه. اگه شما جاخالی بدین به شخص دیگری اصابت می کنه. اگه این اتفاق بیفته، اعتماد افراد دوروبرتان رو از دست می بدید، به خصوص اون هایی که تاوان اشتباه شما رو می پردازند یا مجبورند به جای شما شرایط رو سروسامان بدن؛ شاید هیچوقت نتونین دوباره اعتمادشون رو جلب کنین. یا حتی اگه موفق شید حواس همه رو پرت کنین تا کسی متوجه اشتباه نشه، باعث شده اید هیچکی به فکر جبران اون نباشه و بعدا آسیب جدی تری به کار شما وارد کنه.

اما اگه به اشتباهتان اقرار کنین، یه قدم به رویارویی با اون نزدیک می شید که می تونه به معنی عوض کردن شرایط و تبدیل شکست به یه پیروزی باشه. دست کم نشون داده اید که جربزه دارین عواقب فاجعه رو قبول کنین. یادتون باشه اینکه ما رو به چشم آدمی ترسو ببینن که نمی تونه اشتباهاتش رو بردوش بگیره یا انتقادات رو قبول کنه، از همه چیز بدتره.

می تونید اول با چیزای کوچیک تمرین کنین. مثلاً به جای گفتن “بشقاب شکست” بگید “بشقاب رو شکستم”. بهترین مدیران و مسئولان اون هایی هستن که بشقاب های زیادی می شکنند؛ چون اگه این کار رو نکنن، تجربه کافی و قدرت خطر پذیری ندارن.

واسه اینکه راحت تر اشتباهاتتان رو قبول کنین و با اون ها مواجه شید، این چند نکته به دردتون می خورد:

  • اول از همه با خودتون رو راست باشین. اگه نتونین به خودتون بگید که اشتباه کرده اید، هرچقدر هم معذرت خواهی کنین خیلی رو راست نیس. وقتی که با خودتون کنار بیایید، توضیح دادن واسه بقیه هم آسون تر می شه. به خودتون بگید که همه اشتباه می کنن و اصلاً اشکالی نداره.
  • همه چیز رو از دیدگاه شخص مقابل تون ببینین. اگه قولی داده اید و زیر قول تون زدید، خودتون رو جای اون شخص بذارین و ببینین چه حسی دارید؟ چیجوری با این موضوع برخورد می کنین؟ و با چه کارایی می تونه رضایت شما رو به دست بیاره؟
  • دلسوز باشین. بدونین که ممکنه اشتباهات شما روی افراد دیگه هم تاثیر بزاره و تلاش کنین درک کنین که باعث ایجاد چه رنج ها یا مشکلاتی واسه بقیه می شه. اگه کمی دلسوزی داشته باشین، احساس می کنین که حتما باید جبران کنین.
  • مسئولیت کارتون رو قبول کنین. شونِه خالی نکنین و دنبال اشخاصی نباشه که تقصیر رو گردنشون بندازید. حتی اگه به این خاطر شکست خورده اید که یه نفر دیگه بدقولی کرده، در آخر شما مسئول پروژه تحت اختیارتون هستین.
  • عواقب کارتون رو قبول کنین. سخته، اما تقصیر رو به گردن بگیرین و تاوانش رو بپردازید. آماده باشین هر اتفاقی که در نتیجه اشتباهتان می افتد رو قبول کنین.
  • برنامه داشته باشین. مسئولیت پذیری به این معنیه که آماده باشین تا جبران کنین، یعنی باید برنامه داشته باشین. باید دقیقا بدونین کجا اشتباه کرده اید، چجوری می تونید جبران کنین و چجوری می تونید اجازه ندین در آینده دوباره اتفاق بیفته. با جزئیات واسه بقیه توضیح بدین که چه برنامه ای دارین و چیجوری می خواهید آب رفته رو به جوی برگردونین.
  • رو راست باشین. وانمود نکنین که احساس همدردی می کنین یا طوری فیلم بازی نکنین که انگار واقعا براتون خیلی مهمه. صداقت اولین قدم واسه به دست آوردن اعتماد از دست رفته.
  • معذرت خواهی کنین. جدی! خیلی از افراد واسه جبران یا مخفی کردن اشتباهشان زحمت زیادی می کشن، در حالی که یه معذرت خواهی ساده کافیه و از خیلی سوءتفاهمات جلوگیری می کنه.
  • اگه مدیر جایی هستین، فرهنگی بسازین که کارمندان خیلی راحت به اشتباهاتشان اقرار کنن، چون کارمندان همیشه واسه پیدا کردن رفتارها و چگونگی برخورد و تعامل با دور و بری ها های قابل قبول به کارفرمایشان نگاه می کنن. یکی از بهترین چیزایی که مدیران می تونن به کارمندان یاد بدن اینه که بدونن امکان اشتباه هست، به خطاهاشون اعتراف کنن، به بازخوردهای سختگیرانه گوش بدن و تلاش کنن در رقابت های بعدی اشتباهات شون رو اصلاح کنن. یادتون باشه واسه ایجاد اینجور فرهنگی، باید خودتون پیش قدم باشین و اون ها رو اجرا کنین و کارمندانی که به شما می پیوندند رو تشویق کنین.

البته این نکات مانع اتفاقات بد نمی شن. هنوزم ممکنه، شغل، مشتری، شریک زندگی یا یه رابطه رو از دست بدین. اما با رعایت مواردی که در بالا مطرح شد، این اتفاقات همراه با سربلندی هستن و نه رسوایی. می تونید بعد از اون ماجرا بازم سرتون رو بالا بگیرین و به راهتون ادامه بدین. در واقع با رو دوش گرفتن مسئولیت اشتباهاتتان، در راه “شکست موفقیت آمیز” قرار گرفته اید. یعنی یاد می گیرید که چه چیزایی رو باید از هر اشتباه یاد بگیرین و با وقار و سربلندی به راهتون ادامه بدین.

چیجوری سلامت روحی خود رو افزایش بدیم؟

چیجوری با انگیزه کار کنیم؟

چیجوری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *