چگونه با فرزندان خود رفتار کنیم؟

رفتار با بچه

پدر و مادر بودن بسیار سخته. درست از روزی که متوجه می شید باردارید، زیر سیلی از اطلاعاتِ خواسته و ناخواسته درباره بایدها و نبایدها، گفتنی ها و ناگفتنی هایی قرار می گیرین که می تونه بچه شما رو شایسته دریافت بورسیه تحصیلی کنه و یا یه فاسد اجتماع و یا حتی یه مریض روانی!

در نتیجه خوندن مقالات ودانسته هاتون و حرف های مادران دیگه، انبوه اطلاعات اونقدر حس ناخوشایندی در وجود شما بوجود می آورد که احساس می کنین سرتون در حال انفجاره.

به گزارش آلامتو به نقل از mom.me ؛ در مقاله گذشته از طرف دکتر سالون، روانشناس و روان دکتر، یه لیست ۱۰ موردی از عباراتی که والدین هیچوقت نباید به کودک نوپای خود بگن، ارائه شده. این عبارات رو از اون روی که رابطه شما رو با کودکتون خراب می کنه، نباید بر زبون جاری کنین.

نویسنده عباراتی که بی خطرند اما وقتی که به عنوان رفتار دخالت ای ادا شن رو ذکر کرده و عقیده داره نه فقط مفید ثمر نخواد بود بلکه آسیب رسان هم می شن.

هیچوقت نگوئید “برو به اتاقت” چون این عبارت تحقیر کننده س و ترسناک و کودکان نوپا هم اون رو درک نمی کنن. هیچوقت نگوئید “امن نیس!” چون این عبارت بسیار انتزاعیه و هیچ توضیح اضافی رو در برنمی گیرد.

هیچوقت نگوئید “ببخشین” چون این عبارت صورت مذبوحانه “شرم بر تو” می باشه. هیچوقت نگوئید “آفرین که غذات رو خوردی” چون تعریف زیادتر از اندازه کودک رو مستعد تعریف شنیدن از هر کار خوبی که انجام می دهد، می کنه.

من درک می کنم که مقالاتی مانند این در تلاشند که پیشنهادات حمایتی و پیشرفته ای ارائه بدن، نکاتی رو به ما آموزش بدن، کمک کننده و مناسب باشن. اما خوندن مقالاتی که اینجور نکته بینانه به مسائل نگاه می کنن، مخصوصا در این روزای پراسترس و در شرایطی که خود رو در خیلی از مسائل عقب تر از زمان می دانیم، کمکی به ما نمی کنه.

بیشتر به خاطر این که من در موقعیتی قرار داشتم که تموم این عبارات رو گفتم. وقتی که دخترم، چندین بار با نون شیرینی پلاستیکی، دختر خاله اش رو می زد واسه تنبیه اون رو اتاقش فرستادم.

وقتی که هر سوالی از اون می کردم با لحن عروسک کارتنی جواب منو می داره به اون گفتم “درست صحبت کن”. و وقتی که با عجله می دوید و می گفت “ماشین بستنی فروش رو دیدم” من هم فریاد می کشیدم “ندو”.

در دنیای واقعی مادران، بعضی وقتا تموم تلاشمون رو می کنیم تا بهترین رو انجام بدیم.

بله، تموم پیشنهاد های این مقاله به طور کامل درست و درست اما همیشه هم تحقق اونا عملی نیس. در دنیای ایده آل هممون افراد صبور و منطقی هستیم و از عبارات “هیچوقت” که در بالا ذکر شد دوری می کنیم و فقط از عبارات دلگرم کننده و امیدوارکننده استفاده می کنیم.

اما در دنیای واقعی مادران بی خواب ، خطاهای سهوی پی به دنبال، وای چه افتضاحی! نشستن لباس های داخل لباسشویی و دوباره پوشیدن لباس هایی که کمتر کثیفند، بعضی وقتا ما با تموم توان تلاش خود رو می کنیم اما موفق نمی شیم.

اما هرچه سنجیده تر و عمیق تر فکر می کنم به این نتیجه می رسم که امروزه باید روی پیشنهادهای ساده تر و منطقی تری از والد بودن تمرکز کنیم.

اینجا پیشنهاد هایی از پدر و مادر بودن براساس تجربه خودم و زنائی قابل احترام و ستودنی رو که شامل موارد ساده اما قابل توجه براساس فراست و هوش مادرانه واسه پرورش کودکانی سالم و شاده رو ذکر می کنیم . تصور می کنم به کار بستن این پیشنهاد ها تموم اون چیزیست که بدون نیاز دارین.

  1. بارها به اون بیان عشق کنین.

وقتی که نمی تونید اون رو کنترل کنین، به اون بگید که چقدر دوستش دارین. و حتی وقتی که از شیطنت های اون به طور کامل ناامید شده اید، این رو مثل یه راز به اون بگید. همین سه کلمه به محض اینکه ادا می شن موجب تقویت روحیه هر دو طرف می شه.

  1. با هم بخندین.

همیشه موضوعی واسه خنده پیدا می شه. “مامان امروز سبیل در آورده بود!” ما خندیدیم و خندیدیم.

  1. به اون توجه کنین.

تلفن رو سر جاش بذارین. لپ تابتان رو خاموش کنین. وقتی رو فقط و فقط به اون اختصاص بدید. روی همه صندلی های اتاق ناهارخوری با ماژیک عکس پاندا کشیده؟ صبر کنین، ایده ماژیک رو از کجا آورده؟ از نیاز به جلب توجه مامان.

  1. به اون کمک کنین تا ببینه انتخاب هاش اهمیت دارن

از اون سوال کنین چه فکری داره. وقتی که به اون حق انتخاب می بدید، در ادامه راه هم با اون همراه شید. مگه در مواردی که خمیربازی رو انتخاب کنه.

  1. اجازه بدید لباس هاش رو کثیف کنه.

اجازه بدید که در زمین گل آلود بازی کنه، در چاله آب بیفته، روی تپه ها غلت بخوره، به این طرف و اون طرف بپرد، قابل توجه مادران همیشه نگران.

  1. با اون صحبت کنین.

مسائل رو براش توضیح بدید، براش داستان تعریف کنین، درباره نتیجه مسابقه که دیشب اعلام شد، گفتگو کنین.

  1. به حرف هاش گوش بدید.

حتی اگه از جیغ هایی که کودک نوپایتان می کشد شدیدا عصبانی هستین و باز صداش رو می شنوید که می گوید “این چیه مامان؟” اون رو در آغوش بگیرین، براش وقت بذارین و به حرف هاش گوش بدید.

  1. عاقلانه و منطقی رفتار کنین.

از جمله رفتارای عاقلانه و منطقی اینه که قیچی رو روی زمین رها نکنین، اجازه ندین کودک نوپای شما فیلم های ترسناک تماشا کنه، و اجازه ندین که قبل از خواب بابابزرگ یا مادربزرگش اسنک به اون بدن.

  1. مودب باشین.

مهربون باشین. به احساساتش توجه کنین. رفتارای بد انجام ندین.

  1. به خودتون سخت نگیرید.

مادر یا پدر بودن سخته. به خصوص پدر مادر یه کودک نوپا بودن. هممون انسانیم و جایزالخطا. کودکان احساسی که شما به اونا دارین رو درک می کنن. عشق شما رو درک می کنن و درک می کنن که شما تموم تلاش خود رو انجام می بدید.

اشتباهات مالی خونواده های ایرونی

مشکلات ترسوندن کودکان

اختصاصی تربیت بچه چیجوری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *