چگونه با انتقاد برخورد کنیم؟

هیچکی انتقاد رو دوست نداره اما بعضی از ما نسبت به اون خیلی حساسیم. وقتی رئیس تون میگه در طول جلسات ساکت باشین، اونو به خود می گیرین؟ وقتی کودک تون بهونه گیری و گریه و زاری می کنه و کسی به شما نگاه داورانه میندازه، تموم روزتون خراب می شه؟ وقتی مشتری پیشنهاد شما رو رد می کنه احساس شکست می کنین؟

واسه کمال گراها، نقد و انتقاد مثل اینه که ضعفا و عیبا افشا شده باشن. شما به سختی تلاش می کنین تا کمبودای تون رو بپوشونین، و واسه تون بسیار دردناکه که رو شن.

نسبت به انتقاد چه واکنشی نشون می دین؟ بعضی از افراد گویی می تونن به انتقاد بی توجهی کنن. بقیه ممکنه این انتقاد رو داخلی کرده و عمیقا باورکنند که واقعیه. شما ممکنه گریه کنین و احساس بی ارزش بودن به شما دست بده. در نتیجه فرصتای کمتری داشته و “طرف احتیاط” رو همیشه نگه دارین. بعضیا با خشم و حالت تهاجمی برخورد می کنن.

انتقاد حقیقت زندگیه. اگه قرار باشه کاری انجام بدیم، باید خطر انتقاد رو هم قبول کنیم.

واسه مورد انتقاد قرار نگرفتن فقط یه راه هست: کاری نکنیم، چیزی نگیم و چیزی نباشیم. – ارسطو

روشنه که چیزی نگفتن و کاری نکردن روش هدف دار خوبی واسه کنارآمدن با انتقاد نیس. هرچیزی تا اندازه ای خطر داره و با خطر کردن این احتمال هست که بقیه کاری رو که می کنیم دوست نداشته و یا قبول نکنن.
از اونجایی که نمی تونیم از انتقاد دوری کنیم، پس باید یاد بگیریم چیجوری به اون عکس العمل نشون بدیم.

چیجوری با انتقاد و سرزنش کنار بیاییم؟

  1. منبعش رو پیدا کنین. واسه عقیده فرد منتقد ارزش قائل هستین؟ می تونین اونو به شکل “به درد بخور” یا “مضر” بذارین؟ نقد و انتقاد از طرف یکی از اعضای نزدیک خونواده باید نسبت به انتقاد از طرف یه ناشناس از ارزش بیشتری بهره مند باشه.
  2. این انتقاد از چه نوعیه؟ بعضی انتقادها معنایی روشن دارن. یه سریای دیگه از انتقادها سازنده هستن. انتقاد سازنده، حمله شخصی نیس، بلکه باید کمک کننده بوده و شما رو به سمت پیشرفت بفرسته نه اینکه ضعیف کردن یا گمراه تون کنه.
  3. نسبت به رشد و بهبود دید باز داشته باشین. واسه یادگیری و تغییر انعطاف داشته باشین. به جای توجه به منفیا، انتقاد رو به عنوان فرصتی واسه رشد فردی تلقی کنین.
  4. چیزی رو که واقعیت نداره رها کنین و به خودتون نگیرید. اگه انتقادی واقعا مهم نیس، حواس تون رو متوجه چیز دیگری کنین. رو اون دوئل نکنین و زیادتر از اندازه هم تحلیلش نکنین. تلاش کنین باور داشته باشین که این انتقاد ممکنه درست نباشه و روی نقاط قوت تون متمرکز شید. همه انتقادها واقعا هم به شما مربوط نمی شن بلکه ممکنه بازتابی از حسادت، احساس خاطر جمع نبودن و یا نارضایتی شخص دیگری باشن.
  5. احساسات خودتون رو حس کنین. به خودتون اجازه بدین احساس ناراحتی یا خشم داشته باشین. رد کردن یا سرکوب احساس تون فایده ای نداره. درموردش حرف بزنین، یا بنویسین، و یا اجازه بدین چیزی از خود نشون بدن. بعد حرکت کنین.
  6. با خودتون مهربون باشین. واسه حس این احساسات ناجور و سخت، با خودتون مهربون باشین. با خودتون معامله کرده و شروع کنین به گفتگوی مثبت با خودتون مثلا “این انتقاد آزاردهنده بود اما چیزی ازم کم نمی کنه.”

شما نمی تونین اجازه بدین تشویق یا انتقاد به شما وارد شه یا نه، اما اسیر و گرفتار هر کدوم از این‎ها شدن نشونه ضعفه. جون وودن

ملاک ارزش فردی شما این نیس که چندنفر شما رو دوست دارن، کارتون چیه، یا چه انتخابایی می کنین. نسبت به بازخورد اونایی که مورداحترام تون هستن دیدِ باز داشته باشین اما این رو هم بدونین که نمی تونین همه رو راضی کنین و هیچ ایرادی هم نداره.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *